little,but valuable

گاهی دل آدم با یک چیز ساده خوش میشود،

یک دوست ساده حتی،
که ساعت 3نصفه شب باشد،
که خسته باشد،
که فردایش ساعت 8 کلاس داشته باشد،
که بگوید من بخوابم،
که تو تنهاییت قلمبه شده باشد،
بگویی:نرو،
بماند،
تا نگویی برو،نرود....

که استاتوسش را به خاطر یک کسی عقشولانه کرده باشد،
یک شوخی ساده حتی:یه بی.اف هم نداریم استاتوس عقشولانه بزاره به خاطر ما،
که استاتوسش بشود:نفس منی تو :-*
همین چیزهاست دیگر،که باید لبخند بزنی بهشان،
و باید به سودابه و کی کاووس و سیاوش و هلو (!) و اندرونی بخندی!