تولدته,با خودم کنار میام که ناراحتی هام رو بزارم کنار,شکست ها رو,شکستن ها رو.....
کارتی رو که قراره برات میل کنم آماده میکنم.میام کانکت شم که ارور میده:there was no dial tone!
سیم رو چک میکنم,مشکلی نداره.تلفن رو به خط وصل میکنم:ایراد از خطه,احتمالا قطع شده!
با اعصاب خورد فحش میدم و توی خونه راه میافتم.پریز اون یکی خط اون سر اتاقه: خدایا! درست همین امشب این خط باید قطع میشد!
: بابا! بیا کمک کن کامپیوتر رو جابه جا کنم.
-: چی بابا؟
:هیچی,خودم انجامش میدم.
سیم ها رو از کیس جدا میکنم,کیس رو میارم روی زمین کنار دیوار میگذارم.مانیتور و کیبورد و ماوس و حتی اسپیکر ها رو میارم روی زمین میذارم و وصلشون میکنم.
از کارم احساس پیروزی و شادی میکنم.
با خودم فکر میکنم:
_چرا داری اینقدر به خودت زحمت میدی؟ برای چی؟ برای کی؟
+خوب یک دوست همیشه برای من با ارزشه!
_ولی تو برای اون بی ارزشی,این ارزشی که ازش دم میزنی هیچکس برای تو قایل نیست!
+خب یاد میگیره,من با این کارم بهش میفهمونم که با ارزش بودن یعنی چی!
_هه هه.فکر نمیکنی تا الان باید یاد میگرفت؟
+....
_ارزشش رو داره؟
+نمیدونم!
_داره؟
+خفه شو!
_داره؟
کامپیوتر رو روشن میکنم,صداها محو میشه.
حالا روی زمین نشستم و دارم این پست رو مینویسم,که نشون بدم دوستی یعنی برای هم با ارزش بودن.
نمیدونم یاد میگیری یا نه,امیوارم.....
2 comments:
Shayad yerooz to ono mishkasti, on moghe dalil bar in mishod ke barash arzesh ghael nisti?
in etefagh yerooz belakhare mioftad, poshte in ghazie koli ham dalil hast, albate age ghabooleshoon koni.
با دوست عشق زیباست ، با یار بی قراری
از دوست سنگ ماند و از یار یادگاری ...
Post a Comment